4
  • ۱۶ دی ۱۳۹۶
  • ۶:۱۲

زبان

یادداشت اخلاقی – روزنامه واقعه – شنبه ۱۶ دی ماه
نوشته محمدصادق طاهری – مدیرمسئول روزنامه واقعه

زبان
امیر سخن چه زیبا فرمود که: زبانت را حبس کن، قبل از آنکه ترا حبس کند!
تامل در همین جمله کافی است، تا بدانیم زبان چگونه می تواند آدمی را به اوج و حضیض برساند!
زبانی که هم مایه رحمت و نعمت است و هم عامل بدبختی و گناه!
در واقع خروجی شخصیت و تربیت و اخلاق ذاتی یک نفر را می توان با تعمق در سخن او دریافت.
شخصی که راحت دروغ می گوید، تهمت می زند، غیبت می کند و اسرار مردم را فاش می کند، حتماً و حتماً دین ندارد، اعتقاد ندارد، ایمان ندارد، تربیت ندارد و… اصلاً فاقد هر ایدئولوژی انسانی است!
مگر می توان آدم بود و زبان به تهمت گشود؟ مگر می توان داعیه بشری داشت و دروغ گفت؟ مگر می توان انسان بود و با زبان، آبروی انسانیت را برد؟
اساسی ترین تفاوت انسان با حیوان، همین قدرت سخن گفتن و ایضاً درست سخن گفتن و از سرِ اندیشه گفتن اوست!
سخنی که ریشه در افکار و استدلال و محاسبات او دارد. سخنی که وقتی بر زبان جاری شد، به راحتی می توان فهمید که میزان آلودگی اخلاقی این آدم چقدر است. زیرا هم علم و هم فقه، هر دو بر این باورند که آلودگی زبان، روی تمام اعضای بدن اثر می گذارد. یعنی قلب و مغز و ریه و کبد و کلیه و معده و چشم و گوش و دیگر اعضای بدن را از کار کردن اصلی خود دور می سازد و معیوبشان می کند.
مثل یک ویروس، آلودگی زبان منتشر می شود و روح و جسم را از بین می برد.
بیاییم و اجازه ندهیم زبان مان به راحتی دچار لغزش و خطا و آفت شود.
هر حرفی که می خواهد بر زبان مان جاری شود، اول بررسی کنیم ببینیم آیا این سخن، دشمنی آدم ها با خودمان و دیگران را افزایش می دهد یا از شدت آن می کاهد. این معیار خوبی است که می تواند زبان مان را تبدیل به کلید خیر و خوبی نماید.

Share This Post

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تبلیغات
  • Unddddtitled-1
  • 50G news
  • 5.26
  • تلگرام
  • 1
  • تبلیغ واقعه
پیشخوان خبر/صفحه۱
1
پیشخوان خبر/صفحه ۲
2
پیشخوان خبر/صفحه۳
3
پیشخوان خبر/صفحه۴
4

یادداشت ها

  • پربیننده ترین ها